Hitler is al vaak op de hak genomen, onder meer in stripverhalen. En geniaal door Charles Chaplin, in de film The Great Dictator, die al in 1940 in omloop kwam. Maar de Duitsers zijn op het ogenblik in heftige discussies verwikkeld over de satirische film Mein Führer van de joodse regisseur Dani Levy, die volgende week in Essen in première gaat.



Bij de eerste voor-voorstellingen zouden al mensen zijn weggelopen. De auteur Ralph Giordano (83) vindt het maar een hachelijke zaak om een van de grootste boeven van de twintigste eeuw slechts als schertsfiguur neer te zetten: „Vijftien miljoen doden zijn geen komisch nummer”, knorde hij. Giordano moet overigens nog wel gaan kijken om zijn definitieve oordeel te vellen: „Dat doe ik zeker”, zei de auteur van onder meer Die zweite Schuld oder Von der Last Deutscher zu sein in een interview.

De hoofdrolspeler is ook al ontevreden. Helge Schneider (51) vindt bij nader inzien dat zijn rol niet uit de verf komt en 'niks losmaakt'. Schneider, zelf regisseur, schrijver en allround entertainer, is overigens niet herkenbaar. Zijn gezicht zit onder een dik masker dat het gelaat van Hitler akelig goed kopieert. De producent, X Filme, neemt Scheider zijn kritiek niet kwalijk en prijst hem om zijn uitstekende vertolking.

Levy zelf ziet het hanteren van satire als een ideale vorm voor de behandeling van de figuur, die hij lijkt te willen ontdoen van zijn monumentaliteit. Hij wist eenvoudig ook geen ander middel van overdrijving tot in het absurde. Satirisch werken betekent ook bepaald niet dat je het onderwerp niet serieus neemt.

In Mein Führer krijgt een joodse acteur eind 1944 de kans om Hitler om zeep te helpen. Hij moet de in een deplorabele toestand verkerende Hitler acteerlessen geven, om hem weer op te peppen voor een massabijeenkomst. De toneelspeler, hiervoor uit een concentratiekamp gehaald, doodt de grote leidsman echter niet. Hij neemt hem min of meer 'in therapie' en laat hem de idiootste opdrachten uitvoeren, waardoor de toeschouwer Hitler te zien krijgt als een kinderlijke mafkees.

Dat is andere koek dan weer een realistische film over de oorlog, die zijn er volgens Levy al genoeg. Maar ook realistische films over de oorlog geven in Duitsland nog weleens problemen, zoals recentelijk bleek bij Der Untergang. Acteur Bruno Ganz stelte Hitler daarin als beklagenswaardig mens van vlees en bloed voor en dat vonden sommigen niet
gepast. Dat zou immers maar sympathie opwekken voor het monster.

Het is nog niet duidelijk of Mein Füher, Die wirklich wahrste Wahrheit über Adolf Hitler in de Nederlands bioscopen of filmhuizen komt. Mogelijk biedt zich een Nederlandse koper aan op het filmfestival van Berlijn, medio februari. (Bron: Telegraaf.nl)